جزیرهٔ سرگردانی

صرفا جهت غبار روبی !

يكشنبه, ۳۰ شهریور ۱۳۹۳، ۱۲:۵۸ ق.ظ

خب تقریبا یک ماهی می شه که من هیچ پستی رو برای ثبت شدن توی وبلاگم ننوشته م و بیخیال موضاعاتی شدم که شناور میومدن توی ذهنم و هی چشمک میزدن که از ما توی وبلاگ بنویس !
الان هم حقیقتا هدف والایی نیست در ثبت این پست . (نه که حالا قبلا هدفی والا و متعالی در پس نگارش هر کدوم از پست هام بود و توسط شونصد نفر رصد می شد و هر کلمه م ، دنیایی رو از جهل می رهانید و فلان و بهمان ؛ از این جهت عرض کردم!)
الان هم از خودم می نویسم چون حقیقتا هیچ موضوع خاصی توی ذهنم نیست . می نویسم بلکه این وبلاگ فلک زده غبار روبی بشه!

توی شهریور ماه تونستم خودمو جمع و جور کنم و از اون بهت و حیرت نتیجه ی افتضاحم خارج شم .
برگردم به حالت نرمال و منطقی فکر کنم ... اه .. اصلا بی خیال کنکور !;)

یه  3-4 روزی هست که خبر بدی رسیده به گوشم . خیلی فکرم درگیرشده . دوست داشتم اینجا ،
راحت ازش می نوشتم و فکر و ذهنم رو تخلیه می کردم .
اما از اونجائی که این خبر بد جز حریم شخصی یکی از عزیزترین ادم های زندگی من هست .. درست نیست نوشتن ازش ..
بگذریم ..

اهان ! راستی !

5 شنبه و نیمی از جمعه رو من مشهد نبودم ! بنابر اجبار مامان اینا و بعد از کلی گیس و گیس کشی رفتم به یه روستا ، در یک نقطه ی دورافتاده ! 
خوشم میاد همه چیز یا منطبق بر تصوراتم بود یا چیزی فاجعه تر از اون ! 
وای خدای من !
جاده ش اسفالت نبود !
 تلفن همراه انتن نداشت !
اب شون ساعتی وصل بود !
وحشتناک اقا ! وحشتناک!

گلاب به روی مبارک شما ،‌ پدر ادم در میومد وقتی می خواست بره دسشویی !
ینی باید به کل تمام عادت ها و چارچوب های ذهنی م رو کنار می ذاشتم و بیخیال دستمال توالت و مایع دسشویی و اب لوله کشی شده میشدم !
تازه توی اغلب خونه هاش دسشویی چند متر از ساختمان اصلی فاصله داشت و "دسشویی در شب" عملی خطیر و خوفناک بود ! تازه ! در نظر بگیرید که دستشویی حتی یک لامپ کوچولو هم نداشت که متوجه بشی الان دقیقا روی توالت هستی نه ! 
شستن دست ؟!‌ اوف ! اونو که باید توی خواب میدیدی ! 
اهان !‌گفتم خواب !
باورتون میشه من فقط 1.5 ساعت خوابیدم کلا ؟!
 اونم به حالت ساندویچی ، در حالی که پتو رو دور خودم پیچیده بودم تا مبادا گزیده بشم !
  اخه خونه هاشون پر از کک بود که به محض ورود شما به خونه حسابی از خجالتتون در میومدن و تا اخرین قطره ی خون شما رو نمی مکیدن ولتون نمی کردن !
موش هم در بعضی از نقاط مشاهده شد !
نکته ی مثبتش اینه که شما مجبور بودید شب هارو با سلام و صلوات سپری کنید و حسابی در یاد خدا باشید و صواب کنید و این حرفا 
شب قدری بود اون یه شبی که موندیم اونجا کلا !

به خاطر اسفالت نبودن ، با هر وزش باد گرد و خاکی در هوا بلند میشد که از طوفان شن بد تر بود !
 حساسیت من قبلا عود کرده بود و تشدید شد .. خیلی اذیتم کرد .. درد خماری هم که حسابی بر اندام ضعیف و نحیف من ، مستولی شده بود ..
 د! اخه مگه نمی دونید من به نت معتادم ؟! اونجا خبری از اینترنت نبود .. حتی تلفن همراه هم انتن نداشت ! ینی برای رسوندن یه خبر کوچیک به بابا ، باید می گشتی و پیداش می کردی ! توی اون روستا ! با اون همه پستی و بلندی و گرد و خاک ،‌ کار سختی بود ..

خب این همه از بدی هاش گفتم و غر زدم.. یکم از قشنگی ها و خوبی هاشم بگم !
اونجا کَره های خیلی خوشمزه ای داشتن .. کلا مواد غذایی شون خیلی خوب بود و غذا های خوشمزه ای هم درست می کردن .. که من متاسفانه به علت ترس از دسشویی به کمترین میزان ممکن خوردم و اشامیدم ! 

این روستا سنگ های قشنگی هم داشت .. (و من با دیدنشون یاد درصد زمین شناسی کنکورم میفتادم ) و من به محض ورود از خانم والده ی عزیز، یک عدد نایلون گرفتم و شروع کردم به جمع کردن سنگ برای یه قل دو قل! (حوصله م سر رفته بود خب ! بماند که بعدا متوجه شدم اونها سنگ نیستن و ما حصل عمل بلع و جذب و دفع در چارپایان گرامی ست ، که ما به این چیز میزهای گرد و قهوه ای پشکل یا شاید هم پشگل می گوییم ! شما چطور ؟! )

راستی ! از همه مهمتر ! ادم های مهربونی هم داشت ..
خدا بهشون صبر بده .. با وجود این همه سختی و کارهای سخت باز هم خوشحال اند و از ته دل می خندن . نه اهل غرغر بودن و نه اهل کلاس گذاشتن بی خود .
نه افسرده بودن و نه مدام غصه ی نداشته هاشون ُ می خوردن . و بالعکس شخصیت سختگیر و ایده ال گرای من ، زندگی رو اسون می گرفتن و "شاد" بودن ..
درسته که من کلی به بابا غرزدم که "ملت می رن سواحل انتالیا، اونوقت شما منو اوردین اینجا ؟!" اما در دلم راضی ام . راضی ام که ازاین به بعد قدر ارامش و اسایشی که در خونه دارم رو بیشتر میدونم و حسابی شکر گزارم .[مخصوصا دستشویی ! کلا من از دیشب فقط توی دستشویی ام!]
باشد که شما نیز خداوند بزرگ را بابت هر انچه که دارید شاکر باشید و مدام نداشته هایتان را نشمرید و توی سر خدا نزنید !

این بود انشای من ! :)

+

خوبیش این بود که ساعت خواب من تا حدی به ادم ها شباهت بیشتری پیدا کرد و دیگه جغد نیستم خیلی !
الان هم کلی خوشالم چون فردا با دوستام می خوایم بریم بیرون و از اخرین ثانیه های تابستان فیض ببریم ..

اخ !‌هوا هم که حسابی پاییزی شده و سرما رو کاملا میشه حس کرد ..
توی پاییز و هوای ابری بدون خورشید خیلی دلم می گیره ..
خورشید که نباشه ، خوابم می گیره و حسابی کسلم .
اما خب بازم میشه بارون و اون همه برگ های خوشرنگ رو دوست داشت . نه ؟!
 بارون و صدای له شدن برگ های خشک زیر قدم ها ، به من انگیزه ی "ادامه دادن" میده !
قبلنا کل زمستون و پاییز رو مشغول زار زدن و عر زدن و غرغر کردن بودم . بعد با خودم فک کردم و دیدم اینطوری نصف عمرم می ره بر فنا و باید خودمو اصلاح کنم ! باید !
 

پیش به سوی اصلاحات و اغاز یک سال تحصیلی دشوار و پرکار !



  • ۹۳/۰۶/۳۰
  • میم

نظرات (۱)

زیبا بود.
قلم توانایی داری...
پاسخ:
وای !‌
مرسی ، ممنون !‌
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی